Δευτέρα, 25 Μαΐου 2009

σαρδελες αυτοκτονιας


απο το μπαλκονι μας βλεπουμε απο την μια την Ακροπολη και απο την αλλη τον Λυκαβηττο.
η Ακροπολη ειναι πιο ομορφη, μα ο Λυκαβηττος πιο κοντα.
αν ακουμπησεις στα καγκελα ο δρομος οδηγει το ματι προς τα πανω, ολο ευθεια στον μεγαλο βραχο.
τα λαμπακια στην σειρα, οι καθετοι δρομοι με την κινηση, η μυρωδια της απροσδοκητης βροχης, η αναμνηση του Παγγαιου, η ησυχια της νυχτας, η μεγαλη κοκκινη κηλιδα που βγαινει απο την μυτη μου, δημιουργουν μια αισθηση πως τιποτα δεν μπορει να παει στραβα.
και πραγματι τα κερασια στην Βαρβακειο ειχαν 1 Ευρω σημερα, πηραμε 1 κιλο και τα τοποθετησαμε τακτικα πανω απο μια 8αδα αυγα, 88 λεπτα.
η εξαδα στον Σκλαβενιτη εχει 2,20.
πραγματικα εκπλησομαι απο το ποσο νοστιμα και φρεσκα λαχανικα βρισκω στην Αθηνα σας.
ομελετα με κολοκυθι. κρεας με μελιτζανες. πανακριβα ντελιβερι.
ποσα λεφτα πρεπει να δινεις στους πακιστανους στα φαναρια?
ποιος οριζει την τιμη?
ειχα κατι φοβερα ονειρα τελευταια. Φοβερα με την κακη εννοια του ορου. Διψαω παντα πολυ στα ονειρα αυτα μα δεν πινω νερο, θελω να δω μεχρι που μπορω να φτασω πριν ματωσει η γλωσσα μου.
το κρυφο μου ταλεντο, το μεγαλο μου ατου, η μαγικη καρτα που με βγαζει απο το μυστηριο τρενο. Τα Ωραια Ονειρα.
τα καλοσκηνοθετημενα, με καταπλητικοσεναριο, με εκπληξηθοποιουςονειρων, με μοτιβαεπαναλαμβανομενα, με τονμεγαλοκαιανειπωτοτρομο.
η ζωη-ροτιφερο ειναι πλεον ενα παρελθον και το κακο με το παρελθον ειναι οτι δεν ανακυκλωνεται.
το κουμπι "save game" της Ζωης θα ανακαλυφθει μετα την τηλεμεταφορα, οταν πλεον δεν θα το θελουμε.
"save game" πριν ή μετα το τριπλεξ?
τα ρουχα ειναι ακομα απλωμενα,
καρφι καρφι και καραμελες και το Μεσημερι στο νησακι που ποτε δεν ξεχασα.
αν ανοιξω τα χερια μου μπορω να αγκαλιασω μονο τον μισο κοσμο, στον αλλο μισο δειχνω τον κωλο μου.
αραγε ποιους αγαπω πιοτερο, αυτους που κλεινω στην αγκαλια μου, ή αυτους που εμπιστευομαι να ειναι απο πισω μου?

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΛΟΙΠΟΝ, ΟΠΩΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου